അഞ്ചാം പാതിര- അദ്ധ്യായം 3: പൂവിലെ രഹസ്യം

ജോൺ എബ്രഹാം

തണുത്തുറഞ്ഞ പുഴയുടെ ഭീകരതയിൽ, ആ ചുവന്ന റോസാദളം ഒരു വിചിത്രമായ അടയാളമായി വിജയിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. പുഴയുടെ ചെളിയിലോ പരിസരത്തെ കാടുകളിലോ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത അത്രയും പുതുമയുള്ളതായിരുന്നു ആ ഇതൾ. സൗന്ദര്യവും കൊലപാതകവും തമ്മിൽ യാതൊരു ചേർച്ചയുമില്ലാത്ത ഒരു ബന്ധം.

“രഘു,” വിജയ് ശാന്തമായി വിളിച്ചു. “ഈ ഇതൾ കളയരുത്. ശ്രദ്ധയോടെ ഒരു കവറിലാക്കി ഫോറൻസിക്കിന് കൈമാറണം. ഇത് എങ്ങനെയുള്ള പൂവാണെന്ന് അറിയുന്നവരുണ്ടാവും, അന്വേഷിക്കണം.”

“ശരി സാർ,” രഘു അനുസരിച്ചു.

മൃതദേഹം പോസ്റ്റ്‌മോർട്ടത്തിനായി മാറ്റി. വിജയ് നേരെ പോയത് സുരേഷ് മേനോൻ്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ആഡംബരത്തിൻ്റെ പര്യായമായ ‘ഹോം ലാൻഡ് റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്സ്’ എന്ന സ്ഥാപനത്തിലേക്കല്ല, മറിച്ച് അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ വീട്ടിലേക്കായിരുന്നു.

സുരേഷ് മേനോൻ്റെ വീട്, ‘നക്ഷത്ര’ – തിരുവല്ലയിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള ഏക്കറുകണക്കിന് സ്ഥലത്ത് പണിത, കായലിനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന കൊട്ടാരസദൃശമായ ബംഗ്ലാവ്. വീടിൻ്റെ ഗേറ്റിൽ ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് കണ്ട് വിജയ് ഒന്ന് നിന്നു. ഡോക്ടർ രഘുനാഥ് അവിടുന്ന് ഇറങ്ങി വരികയായിരുന്നു.

“ഡോക്ടറോ? നിങ്ങൾ പോസ്റ്റ്‌മോർട്ടത്തിനായി പോയില്ലേ?” വിജയ് വണ്ടി നിർത്തി ചോദിച്ചു.

“പോവണം വിജയ്. പക്ഷേ അതിനുമുമ്പ് ഒരു കാര്യം സ്ഥിരീകരിക്കാനുണ്ട്. ഇത് ഒരു സാധാരണ മരണമല്ല. സുരേഷ് മേനോൻ്റെ ഭാര്യ ലേഖ എൻ്റെ സുഹൃത്താണ്,” ഡോക്ടർ രഘുനാഥ് പറഞ്ഞു.

“ആര് പറഞ്ഞു കൊലപാതകമാണെന്ന്?” വിജയ് ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചു.

“കഴുത്തിലെ പാടുകൾ പറഞ്ഞു. വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിച്ചത്തതല്ല,” രഘുനാഥ് ഗൗരവത്തോടെ പ്രതികരിച്ചു. “ലേഖയെ കണ്ട ശേഷം ഞാൻ പോവുകയാണ്. അവർക്ക് ആശ്വാസം നൽകേണ്ടത് എൻ്റെ കടമയാണ്.”

വിജയ് വീടിനകത്തേക്ക് കടന്നു. അകത്തളങ്ങൾ സമ്പന്നത വിളിച്ചോതുന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ അതീവ നിശബ്ദമായിരുന്നു. ലേഖ മേനോൻ – മുപ്പതുകളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന സ്ത്രീ, സോഫയിലിരുന്ന് തേങ്ങിക്കരയുകയായിരുന്നു. അവരുടെ അടുത്ത് ഒരു പരിചാരകയും സുരേഷ് മേനോൻ്റെ സഹോദരൻ പ്രകാശ് മേനോനുമുണ്ടായിരുന്നു.

“ലേഖാമ്മേ,” പ്രകാശ് അവരെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

“എൻ്റെ സുരേഷേട്ടൻ…” ലേഖയുടെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയി.

വിജയ് അവരെ അല്പനേരം നിരീക്ഷിച്ചു. സുരേഷ് മേനോന് ശത്രുക്കളില്ല, സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങളില്ല, കുടുംബത്തിൽ സന്തോഷം മാത്രം. എല്ലാം തികഞ്ഞൊരു ജീവിതം. എങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാണ് ഈ കൊലപാതകം?

‘ഒരു റോസാദളം’ – വിജയ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ‘ഈ പൂർണ്ണതയുടെ പിന്നിൽ ഒരു രഹസ്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടാകണം.’

“ലേഖാമ്മേ, ഇന്നലെ രാത്രി സുരേഷ് മേനോനെ എവിടെവെച്ചാണ് അവസാനമായി കണ്ടത്?” വിജയ് മൃദുവായി ചോദിച്ചു.

ലേഖ കണ്ണീർ തുടച്ചു: “അത്താഴം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ഫോൺ കോൾ വന്നു. ബിസിനസ്സ് സംബന്ധമായ എന്തോ കാര്യത്തിനാണ് പോകുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് വണ്ടി എടുത്തുപോയി.”

“ഏകദേശം എത്ര മണിക്ക്?”

“രാത്രി പന്ത്രണ്ടര കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.”

പന്ത്രണ്ടര. രാത്രിയുടെ ആഴത്തിലുള്ള സമയം. വിജയ് വീണ്ടും വീടിൻ്റെ പരിസരം കണ്ണോടിച്ചു. കായലിലേക്ക് തുറക്കുന്ന വലിയ ജനലുകൾ. ആ മുറിയിലെ വലിയ മേശപ്പുറത്ത്, ഒരു പുസ്തകത്തിൽ ഒരു ബുക്ക്മാർക്ക് വെച്ചതായി കണ്ടു. വിജയ് അതെടുത്തു നോക്കി. അത് സാധാരണ ബുക്ക്മാർക്ക് ആയിരുന്നില്ല. ഒരു റോസാദളം, ഉണങ്ങി കരിഞ്ഞുപോയ ഒരെണ്ണം.

വിജയിയുടെ നെഞ്ചൊന്ന് പിടഞ്ഞു. നദിയിൽ കണ്ടത് ഫ്രെഷ് ആയ ഇതളാണ്. ഇവിടെ കണ്ടത് ഉണങ്ങിയത്. ഈ റോസാദളങ്ങൾ യാദൃശ്ചികമല്ല.

“ഈ പുസ്തകം… സുരേഷ് മേനോൻ വായിക്കാറുണ്ടോ?” വിജയ് ചോദിച്ചു.

ലേഖ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: “അത് അദ്ദേഹത്തിന് രാത്രി ഉറക്കമില്ലാത്തപ്പോൾ വായിക്കുന്നൊരു ശീലമുണ്ട്.”

വിജയ് ആ ഉണങ്ങിയ റോസാദളത്തിൽ നോക്കി. കൊലയാളിയെ തേടിയുള്ള യാത്ര ഇപ്പോൾ സുരേഷ് മേനോൻ്റെ വീടിൻ്റെ ഉള്ളറകളിലേക്ക് നീങ്ങുകയാണ്.

(തുടരും )

For more details: The Indian Messenger